به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از تایمز هند، مجیدی برای مخاطبان هندی صدایی ناآشنا نیست. سینمای او متعلق به سنتی است که به شکلی غریزی در هند طنینانداز میشود. او اغلب در مورد تحسین از ساتیاجیت رای سخن گفته و مانند «استاد فقید سینمای جهان» سراغ مفاهیمی مانند دنیای کودکان، معضلات اخلاقی آنها، تابآوری در میان فقر، پیوندهای خانوادگی و انتخابهای اخلاقی رفته است.
سینماگر سرشناس و نامزد اسکار ایرانی درباره جنگی که بر ایران تحمیل شده گفت: شهرهای ما بیش از یک ماه بمباران شدند. در حالی که این بمبارانها هدفمند توصیف میشوند، در واقع شاهد خانهها، بیمارستانها و مدارسی هستیم که تحت تأثیر قرار گرفتهاند. به ویژه حمله نهم اسفند به میناب که به کشته شدن دهها کودک مدرسهای انجامید، حادثهای که به باور من باید به خاطر سپرده و در دادگاههای بینالمللی بررسی شود.
پیامدهای آن حمله که جان بیش از ۱۵۰ کودک و معلم را گرفت، به شیوههایی غیرمنتظره ادامه یافته است. نقاشیهای کشفشده از محل حمله، به همت سفارت ایران در دهلی نو در نمایشگاه «فرشتگان میناب» به نمایش گذاشته شد. این نقاشیها دنیای یک کودک را پیش از مرگ به تصویر کشیدهاند: خانوادههای خندان دست در دست هم، خانههای روشن زیر آفتاب درخشان، گلها و پرندگان پراکنده در آسمان آبی.
روایت مجیدی از جنگ با چیزی که او آن را «نزدیکی و مشارکت» توصیف میکند، تعریف میشود. او از کمبودها، آوارگی و فشار بر زندگی غیرنظامیان سخن گفت و افزود: مردم عادی در این میان گرفتار شدهاند و تأثیر خشونت بسیار فراتر از تلفات فوری است. ما از سوی دولتها نادیده گرفته شدهایم، نه ملتها... افکار عمومی جهان، با وجود فشارها و پروپاگاندا کنار مردم ایران ایستاده. تظاهرات گسترده در اروپا، آسیا و حتی داخل آمریکا در جریان است... مردم خواستار پایان جنگ هستند.
مجیدی این جنگ را آزمایشی برای استقامت ایران و وجدان جهانی دانست و با انتقاد از «سکوت مرگبار» نهادهای بینالمللی گفت: مناطق مسکونی روزانه مورد حمله قرار میگیرند و بسیاری از غیرنظامیان بیگناه کشته میشوند. بیش از ۱۵۰ هزار واحد مسکونی بمباران شدهاند. با اینکه جنگ پدیدهای تلخ و وحشتناک است، تابآوری ایران همچنان پابرجاست.
خالق «بچههای آسمان» به میراث فردوسی استناد کرد که شاهنامهاش - شعر ۱۰۰۰ ساله و حماسه ملی ایران - هویت ایرانی را حفظ کرده و هنوز هم تجلیل میشود. او با اشاره به جایگاه بیسابقه ایران در ایستادن مقابل برخی از قدرتمندترین ارتشهای جهان افزود: در طول تاریخ، هنرمندان و متفکران این سرزمین حتی در سختترین زمانها استوار ایستادهاند. در فرهنگ ما، تسلیم معنایی ندارد. مردم ما در میدانهای نبرد و خیابانها شجاعت نشان میدهند. ایران در عین قدرتمند بودن، پیوسته به ملتها و فرهنگهای دیگر احترام گذاشته و جنگ فعلی را میتوان در چارچوب دفاع از سرزمین و استقلال درک کرد. قدرتهای غربی تاریخ ایران را نمیبینند و آن را دست کم میگیرند.
مجیدی که به میهن خود وابسته است، ایده ترک آن را برای همیشه رد کرد: ما در این خاک ریشه داریم. وظیفه ماست که به پیشرفت آن کمک کنیم و زندگی و مرگ ما اینجا رقم میخورد. با وجود دستاوردهای راهبردی ایران در مقابله با قدرتهای جهانی، متأسفانه در این تجاوز بیشترین آسیب به مردم عادی وارد شده و بسیاری از زنان و کودکان کشته شدهاند.
برای مجیدی، این جنگ نه تنها یک بحران ژئوپلیتیکی، بلکه یک بحران انسانی است - بحرانی که به گفته او، پیامدهایش میتواند بسیار فراتر از ایران گسترش یابد و خطر بیثباتی گسترده منطقهای و ایجاد امواج عظیم مهاجرت میلیونها نفر را در پی داشته باشد. او گفت: دولتهای سراسر جهان باید از بیانیهها فراتر رفته و به عمل روی آورند.